In het kantoor van Peter Ouwehand, op de begane grond van het moderne pand aan de Rijn, komt het verhaal van het familiebedrijf letterlijk samen. Aan de muur hangen ingelijste krantenpagina’s uit andere tijden. Naast de deur staat een oranje geschilderde fiets van zijn opa. Op de kast bij een raam staat een kaars in glas. Tel je zegeningen, staat erop. Eén voor één.

Het zijn geen toevallige details. Ze illustreren waar dit gesprek over gaat: over verleden en toekomst, over loslaten en doorgaan, en over een familiebedrijf dat al vier generaties meegaat.

Na 43 jaar bij Ouwehand Bouwen & Ontwikkelen, waarvan 40 jaar als algemeen directeur, heeft Peter eind februari – tijdens een feestelijke gelegenheid in Brasserie Buitenhuis – officieel afscheid genomen als algemeen directeur. Zijn zoon Martin leidt het bedrijf inmiddels volledig. “Die overdracht is niet in één keer gebeurd,” zegt Martin. “Vijf jaar geleden hebben we bewust gekozen voor een organische overgang. Stap voor stap. En nu zijn we op het punt dat het echt afgerond is.”

Van samen sturen naar overnemen
De afgelopen vijf jaar stonden in het teken van die geleidelijke overdracht. Geen abrupte wissel, maar een proces waarin Martin steeds meer verantwoordelijkheid kreeg en Peter langzaam losliet.

“Je moet dat niet in één keer willen,” zegt Martin. “We doen ons werk met 150 medewerkers. Daar moet je zuinig op zijn. Het mooie van die vijf jaar is dat je twee generaties samenbrengt. Dat heeft ons bedrijf sterker gemaakt.”

Peter knikt. “Voor mij was deze periode ook nodig. Sommige mensen kunnen ineens stoppen, maar ik niet. Ik was hier altijd als eerste en ging als laatste weg. Dat zit er gewoon in. Dan helpt het als je stap voor stap afbouwt.” Toch was het niet altijd vanzelfsprekend wie de koers nou bepaalde. “Er zijn momenten geweest dat mensen zich afvroegen: wie is nu de kapitein op het schip?” zegt Martin. “Dat hoort bij zo’n proces. Maar uiteindelijk moet het duidelijk zijn. En dat is het inmiddels.”

Peter verwoordt het nuchter: “In dit bedrijf doen we het werk samen, dat blijft zo. Maar er is er uiteindelijk één die de koers kiest. En dat is Martin.”

Een andere manier van leidinggeven
Dat Martin het anders doet dan zijn vader, is voor beiden duidelijk. “Ik ben iemand die processen wil afmaken,” zegt Martin. “Peter is meer van de grote lijnen. Hij zet een doel neer en gaat ervoor. Ik zit meer op de uitvoering en de structuur.”

Volgens Peter past die stijl bij deze tijd. “Bouwen is allang niet meer alleen techniek. Het gaat om regelgeving, duurzaamheid, vergunningen, stikstof, netcongestie. Dat vraagt om specialisten en om iemand die de processen strak neerzet. Martin kan dat goed.”

Zelf moest Martin daarin ook leren loslaten. Hij vertelt open over een moment vorig jaar waarop hij uitviel. “Dat was een wake-up call. Ik wilde alles zelf controleren. Maar dat kan niet in een bedrijf van deze omvang. Je moet vertrouwen op de mensen om je heen.”

Die les nam hij mee. “Ik ben nog net zo gedreven, maar wel rustiger geworden. En ik probeer het bedrijf nog meer samen met het team te sturen. Daarbij staan onze kernwaarden centraal: samen, betrouwbaar, betrokken en met plezier.”

Volhouden en keuzes durven maken
Voor Martin is de invloed van Peter duidelijk zichtbaar in hoe hij nu leidinggeeft. “Wat ik echt van hem geleerd heb, is volhouden,” zegt hij. “Door weerstand heen gaan. Vertrouwen houden in jezelf. En keuzes durven maken die goed zijn voor de lange termijn.”

Peter ziet op zijn beurt hoe Martin het bedrijf verder brengt. “Hij gaat verder waar ik soms bij 80 procent stopte. Hij maakt dingen af. Dat geeft rust in de organisatie.”

Hoe vanzelfsprekend deze bedrijfsopvolging voor de buitenwereld ook kan lijken, in werkelijkheid kreeg Martin het allemaal niet in de schoot geworpen. “Hij moest hier meer zijn best doen dan een ander,” zegt Peter. “Ik wilde niet dat iemand kon zeggen dat hij hier zomaar binnenkwam omdat hij mijn zoon is. Ik zie graag dat mensen hun mening goed onderbouwen en kan ze met mijn vragen behoorlijk prikkelen. Dat heb ik bij Martin nog meer gedaan dan bij anderen.”

Martin knikt. “Ik vond dat niet erg. Het heeft me sterker gemaakt. Ik wist dat ik altijd goed voorbereid moest zijn. En daardoor durf ik nu ook tegen hem in te gaan als dat nodig is.”

Bepalende momenten
Het verhaal van Ouwehand begon in 1943, toen Peters opa het bedrijf startte. Na de oorlog bouwde hij een groot deel van de boulevard van Katwijk opnieuw op. Sindsdien groeide het bedrijf uit van een traditionele bouwer tot een ontwikkelende bouwer die zich richt op innovatie, duurzaamheid en procesdenken.

Peter leidde die ontwikkeling vier decennia lang. Hij noemt drie momenten die bepalend waren: een interne crisis rond 2001, de economische crisis na 2008 en de strategische keuze om minder afhankelijk te worden van aanbestedingen op laagste prijs. “Dat was misschien wel de belangrijkste beslissing,” zegt hij. “We wilden dingen doen waar we goed in zijn en die we leuk vinden. Niet alleen maar voor de laagste prijs werken.”

Martin haakt in: “We zijn nu een ontwikkelende bouwer die klaar wil zijn voor de toekomst. Prefab bouwen, innovatie, emissieloos bouwen, dat zijn allemaal stappen die we zetten. Maar de basis blijft hetzelfde: we doen het samen met onze mensen. Met plezier!”

De ziel van het bedrijf
Dat familiegevoel speelt een grote rol binnen Ouwehand. Niet alleen in de directie, maar ook richting medewerkers en opdrachtgevers. “Opdrachtgevers waarderen dat familieverhaal,” zegt Martin. “Dat geeft vertrouwen. Het laat zien dat we denken in generaties, niet in korte termijn.”

“Dat is de ziel van dit bedrijf”, zegt Peter en hij wijst naar de fiets van zijn opa in de hoek buiten zijn kantoor. “Die staat hier niet voor niets. Vier generaties is bijzonder. Slechts vier procent van de bedrijven haalt dat. Dat is bar weinig. Schrok ik ook van. Hoe mooi is het dan dat wij nu de vierde generatie vol aan de bak hebben! En ja, wie weet wat de toekomst brengt.”

Meer dan alleen bouwen
De betrokkenheid van Ouwehand reikt verder dan het bedrijf alleen. Zo werd recent de stichting Ouwehand voor Elkaar opgericht, waarin een deel van de winst van Ouwehand wordt gebruikt om mensen in nood te helpen. “Medewerkers mogen zelf doelen aandragen,” vertelt Martin. “Zo doen we het echt samen.” Peter vult aan: “We geloven dat je niet alleen op de wereld bent om winst te maken. We willen ook iets teruggeven.”

Niet stilzitten
Hoewel Peter afscheid neemt als algemeen directeur, verdwijnt hij zeker niet uit beeld. Hij wordt adviseur van Martin en blijft betrokken bij projectontwikkeling, vastgoed en enkele andere initiatieven. “Ik ga niet stilzitten,” zegt hij lachend. “Dat past niet bij me. Maar ik word weer meer gewoon Peter Ouwehand in plaats van Peter Ouwehand Bouw.’’

Martin is blij dat zijn vader wel betrokken blijft. “Hij hoeft het niet meer te dragen, maar zijn ervaring blijft waardevol.” Toch is het duidelijk dat het leiderschap nu bij hem ligt. “Ik wil het bedrijf verder brengen, met respect voor wat er staat. We hebben nu een mooie basis voor de toekomst. En Peter is daarvan de grondlegger.”

“Daar ben ik heel erg trots op”, vult Peter aan. “Maar alleen was het natuurlijk nooit gelukt. Dat hebben we echt met elkaar gedaan, met onze medewerkers, onze opdrachtgever en met onze familie.”

Tel je zegeningen
Aan het eind van het gesprek wijst Peter nog eens naar de kaars op de kast bij een raam. “Die kreeg ik ooit van Martin cadeau,” zegt hij. “Tel je zegeningen, één voor één. Dat is eigenlijk het verhaal van dit bedrijf.” De kaars op de kast is nog niet opgebrand. “En dat zal ook niet gebeuren”, sluit Peter symbolisch af.